Przegląd głębokiej reorientacji mózgu

Czym DBR różni się od innych terapii urazowych

Głęboka reorientacja mózgu przyjmuje charakterystyczne podejście do leczenia urazów, które odróżnia go od innych ustalonych metod terapeutycznych, takich jak psychoterapia urazowa oraz odczulanie i ponowne przetwarzanie ruchów oczu (EMDR). Podczas gdy wszystkie terapie traumatyczne mają na celu zmniejszenie objawów i przetwarzanie traumatycznych doświadczeń, unikalne skupienie i metodologia neurobiologiczne DBR oferują alternatywną ścieżkę leczenia, która może być szczególnie korzystna dla niektórych klientów.

• Ostrość podkorowa: DBR celuje szczególnie w podkorowe struktury mózgu, które biorą udział w ukierunkowaniu reakcji na zagrożenia. W przeciwieństwie do terapii głównie z procesami korowymi, DBR zajmuje się głębszymi strukturami mózgu zaangażowanymi w automatyczne wykrywanie zagrożeń i reagowanie.
• Sekwencja fizjologiczna: Zamiast zaczynać od emocjonalnej treści traumatycznych wspomnień, DBR pracuje z precyzyjną sekwencją fizjologiczną, która rozwija się podczas traumatycznych wydarzeń. Takie podejście pomaga klientom śledzić odczucia fizyczne w określonej kolejności, zaczynając od początkowego napięcia orientacyjnego, które poprzedza reakcje emocjonalne.
• Napięcie orientacyjne: DBR w wyjątkowy sposób koncentruje się na napięciu orientacyjnym, które rozwija się w odpowiedzi na traumatyczne bodźce, szczególnie w szyi, głowie i górnej części pleców. To napięcie, które odzwierciedla aktywność w głębokich strukturach mózgu, staje się centralnym punktem dostępu do przetwarzania urazów w DBR.
• Przetwarzanie przedemocjonalne: Podczas gdy wiele terapii traumatycznych działa bezpośrednio z reakcją afektywną i intensywnością emocjonalną związaną z traumą, DBR zajmuje się przedemocjonalną fazą reakcji na traumę. Pracując z sekwencją fizjologiczną przed aktywacją emocjonalną, DBR pomaga klientom przetwarzać traumę bez przytłoczenia intensywnymi emocjami.

Korzyści z DBR do powrotu do zdrowia po urazie

DBR oferuje kilka istotnych zalet w regeneracji po urazie, co czyni go cennym dodatkiem do zestawu narzędzi klinicznych. Korzyści te obejmują:

Zmniejszone przytłoczenie emocjonalne

Skupienie się DBR na sekwencji fizjologicznej poprzedzającej aktywację emocjonalną pomaga klientom przetwarzać traumatyczne wspomnienia lub nierozwiązane traumy bez przytłoczenia intensywnymi emocjami. Dbając o ukierunkowanie napięcia, a nie natychmiastowe angażowanie się w treści emocjonalne, klienci mogą rozwinąć większą zdolność do pracy z traumatycznymi materiałami, które w przeciwnym razie mogłyby być zbyt aktywujące.

Zwiększona świadomość ciała i interocepcja

Regularna praktyka z technikami DBR zwiększa świadomość ciała klientów i zdolność interocepcji lub zdolność postrzegania wewnętrznych stanów ciała. Ta zwiększona świadomość doznań fizycznych może wspierać regulację emocjonalną, ponieważ klienci stają się w stanie lepiej rozpoznawać wczesne oznaki aktywacji i skutecznie reagować.

Poprawiona regulacja emocjonalna

Zajmując się strukturami podkorowymi zaangażowanymi w wykrywanie i reagowanie na zagrożenia, DBR pomaga poprawić ogólną zdolność regulacji emocjonalnej. Ta wzmocniona regulacja wykracza poza wyzwalacze specyficzne dla traumy, aby wspierać ogólne samopoczucie emocjonalne i funkcjonowanie interpersonalne.

Kto może skorzystać z DBR?

Zrozumienie, którzy klienci mogą najbardziej reagować na DBR, może pomóc w informowaniu o odpowiednich skierowaniach i planowaniu leczenia.

• Osoby z PTSD: Osoby, u których zdiagnozowano zespół stresu pourazowego, często doświadczają znacznej poprawy dzięki terapii DBR. Podejście to bezpośrednio dotyczy neurobiologicznych podstaw objawów PTSD, w tym nadmiernego pobudzenia, natrętnych wspomnień i zachowań unikających.
• Osoby, które przeżyły traumę z dzieciństwa: DBR jest szczególnie odpowiedni do rozwiązywania wczesnych urazów rozwojowych i ran przywiązania. Koncentracja terapii na reakcjach fizjologicznych, a nie na przypominaniu narracyjnym, sprawia, że jest ona dostępna do przetwarzania doświadczeń przedwerbalnych lub wczesnego dzieciństwa, które mogą być przechowywane głównie w ciele, a nie w jawnej pamięci.
• Osoby z objawami somatycznymi: Klienci, którzy doświadczają urazu głównie poprzez odczucia fizyczne lub objawy somatyczne, mogą uznać DBR za szczególnie pomocny. Nacisk terapii na śledzenie doznań fizycznych i sekwencji fizjologicznych dobrze pasuje do doświadczeń klientów zorientowanych somatycznie.

Studia przypadków i badania

Badania nad głęboką reorientacją mózgu (DBR) wciąż się pojawiają, a kilka kluczowych badań dostarcza wstępnych dowodów na jego skuteczność jako podejścia do leczenia urazów. Chociaż baza badawcza pozostaje stosunkowo ograniczona w porównaniu z bardziej ugruntowanymi terapiami, istniejące badania oferują obiecujący wgląd w potencjalne zastosowania i wyniki DBR.

Neurobiologiczne podstawy DBR

Podstawowe badanie przeprowadzone przez Corrigana i Christie-Sands (2020) ustanowiło ramy teoretyczne dla DBR, badając wrodzone systemy pnia mózgu zaangażowane w traumę interpersonalną. Model ten wyjaśnia, w jaki sposób traumatyczne doświadczenia mogą tworzyć trwałe wzorce w tych systemach, przyczyniając się do nieprzystosowawczych reakcji relacyjnych i objawów traumy.

Naukowcy rozróżnili wstrząs preafektywny (generowany przez SC i locus coeruleus) a wstrząsem afektywnym (wynikającym z nadmiernej stymulacji PAG), zapewniając neurobiologiczne uzasadnienie skupienia się DBR na orientowaniu napięcia przed aktywacją emocjonalną. Chociaż badanie to zapewniło przekonujące ramy teoretyczne, było przede wszystkim koncepcyjne, a nie eksperymentalne, stanowiąc ograniczenie empirycznej bazy dowodów.

Randomizowane kontrolowane badanie DBR

Nowsze randomizowane, kontrolowane badanie przeprowadzone przez Kearneya i współpracowników (2023) zapewniło silniejsze empiryczne wsparcie dla skuteczności DBR. W tym badaniu porównano osiem sesji terapii DBR opartej na wideokonferencjach (n = 29) z grupą kontrolną z listy oczekujących (n = 25) dla osób z PTSD.

Badanie wykazało znaczną poprawę we wszystkich klastrach objawów PTSD, w tym ponowne doświadczanie, unikanie, negatywne zmiany w poznawczym/nastroju oraz zmiany w pobudzeniu/reaktywności. Sugeruje to, że wpływ DBR rozciąga się na całe spektrum symptomatologii PTSD, a nie dotyczy tylko określonych domen objawów.

Wniosek

Głęboka reorientacja mózgu stanowi obiecujący postęp w leczeniu urazów, oferując podejście oparte na neurobiologicznej podstawie, które rozwiązuje traumę na poziomie podkorowym, gdzie zakodowanych jest wiele traumatycznych doświadczeń. Pojawiające się badania sugerują, że DBR może być szczególnie cenny dla niektórych populacji urazowych, w tym ze złożonymi urazami, objawami somatycznymi i wczesnymi ranami rozwojowymi.

Dla praktyków, którzy chcą zająć się fizjologicznymi podstawami traumy, DBR stanowi cenny dodatek do zestawu narzędzi klinicznych, który uzupełnia istniejące podejścia i może pomóc w dotarciu do klientów, którzy nie zareagowali w pełni na tradycyjne terapie traumatyczne.

Referencje

Corrigan, FM i Christie-Sands, J. (2020). Wrodzony system samoobrony pnia mózgu obejmujący orientację, reakcję afektywną i wielowalentne poszukiwanie relacyjne: Niektóre implikacje kliniczne dla podejścia psychoterapii traumatycznej „głębokiej reorientacji mózgu”. Hipotezy medyczne, 136, 109502. https://doi.org/10.1016/j.mehy.2019.109502

Deep Brain Reorienting. (2022, 7 kwietnia). Dr Frank Corrigan, MD, FRC Psych. https://deepbrainreorienting.com/frank-corrigan/

Kearney, BE, Corrigan, FM, Frewen, PA, Nevill, S., Harricharan, S., Andrews, K., Jetly, R., McKinnon, MC i Lanius, RA (2023). Randomizowane, kontrolowane badanie głębokiej reorientacji mózgu: neuronaukowo prowadzone leczenie zespołu stresu pourazowego. Europejski Dziennik Psychotraumatologii, 14(2), 2240691. https://doi.org/10.1080/20008066.2023.2240691