Cupping-therapie: soorten, voordelen en mogelijke risico's

Wat behandelt cupping-therapie?

Cupping-therapie wordt veel gebruikt voor pijnverlichting en behandeling van musculoskeletale aandoeningen, met name nekpijn, rugpijn en gewrichtsongemakken. Het wordt ook gebruikt voor:

• Verbetering van de bloedcirculatie in stijve of geblesseerde gebieden.
• Vermindering van ontstekingen geassocieerd met artritis en andere chronische aandoeningen.
• Verlicht spierpijn door sportblessures of overmatig gebruik.
• Ondersteuning van het herstel bij patiënten met chronische pijnaandoeningen zoals fibromyalgie.
• Ademhalingsproblemen, zoals astma of bronchitis, aanpakken door de doorbloeding van de borstkas te stimuleren.
• Behandeling van huidinfecties en andere dermatologische problemen bij sommige alternatieve behandelingen.

Wie voert cupping-therapie uit?

Cupping-therapie wordt uitgevoerd door getrainde professionals in traditionele en complementaire geneeskunde, waaronder massagetherapeuten, chiropractoren, acupuncturisten en erkende cupping-therapeuten. Om de behandelresultaten te verbeteren, integreren sommige zorgverleners cupping met alternatieve geneeswijzen, zoals acupunctuur of manuele therapie.

Hoewel cupping over het algemeen veilig is wanneer het door een professional wordt uitgevoerd, brengt het wel risico's met zich mee, waaronder blauwe plekken, licht ongemak en de mogelijkheid van huidinfecties als de juiste hygiëne niet wordt gehandhaafd. Medische professionals moeten beoordelen of cupping geschikt is voor elke patiënt op basis van hun gezondheidstoestand en medische geschiedenis.

Soorten methoden voor cupping-therapie

Cupping-therapie is geëvolueerd naar verschillende methoden, die elk zijn ontworpen om specifieke aandoeningen aan te pakken en de pijnbestrijding te verbeteren. Deze technieken zijn geworteld in de traditionele Chinese geneeskunde en behandelen problemen zoals chronische rugpijn, kniepijn en schouderpijn (Al-Bedah et al., 2019). Elke cupping-sessie varieert in aanpak, intensiteit en verwachte pijnresultaten, afhankelijk van de behoeften van de patiënt.

Droog cuppen

Dry cupping is een van de meest gebruikte technieken in de Chinese geneeskunde (Pesut, 2021). Het gaat om het plaatsen van zuignappen op de huid zonder incisies te maken. Deze methode helpt de doorbloeding te verbeteren en wordt vaak gebruikt voor migrainehoofdpijn, chronische rugpijn en lokale verbetering van de doorbloeding. Na een sessie kunnen er cuppingsporen verschijnen, maar deze vervagen meestal binnen enkele dagen.

Natte cupping

Bij nat cuppen worden kleine incisies op de huid gemaakt voordat er wordt gezogen (Rahman et al., 2020). Deze techniek, die vaak wordt gebruikt in de traditionele Chinese geneeskunde, wordt verondersteld gifstoffen te verwijderen door bloed af te nemen. Het behandelt bloedaandoeningen, diabetes mellitus en huidaandoeningen. Een professional moet onder steriele omstandigheden natte cupping uitvoeren om infecties te voorkomen.

Hot cupping

Hot cupping, of fire cupping, gebruikt warmte om zuigkracht te creëren. Beoefenaars ontsteken kort een met alcohol doordrenkte wattenbolletje in de beker voordat ze het op de huid leggen. De koellucht binnenin vormt een vacuüm en stimuleert de lokale doorbloeding. Deze techniek helpt bij kniepijn, schouderpijn en spierstijfheid.

Mogelijke voordelen van cupping-therapie

Cupping-therapie wordt in de traditionele geneeskunde erkend vanwege haar potentiële rol in de klinische praktijk als een therapie met een laag risico voor verschillende aandoeningen. Veel fysiotherapeuten integreren deze eeuwenoude therapie in behandelplannen voor musculoskeletale pijn, problemen met de bloedsomloop en herstelondersteuning. De milde zuigkracht die tijdens cupping-werkzaamheden wordt gecreëerd, zet de bloedvaten uit, waardoor de bloedtoevoer naar de doelgebieden toeneemt, wat kan helpen bij pijnverlichting en weefselherstel.

Bovendien zijn professionals van mening dat cupping de pijnsignalen beïnvloedt, waardoor het ongemak bij patiënten met chronische pijnaandoeningen mogelijk wordt verminderd (Zhang et al., 2024). Het is ook gekoppeld aan de theorie van het immuunsysteem, die stelt dat cupping de natuurlijke afweer van het lichaam kan stimuleren. Bovendien kan cupping de antioxiderende processen van het lichaam versterken, het celherstel ondersteunen en ontstekingen verminderen.

Cupping-therapie blijft een veelgebruikte therapie met een laag risico in de klinische praktijk. Het biedt een aanvullende behandeling voor pijnbestrijding, herstel en verbetering van de bloedsomloop in fysiotherapie en traditionele geneeskunde.

Potentiële risico's van cupping-therapie

Hoewel cupping-therapie een traditionele methode is die wordt gebruikt in culturen en andere genezingspraktijken uit het Midden-Oosten, brengt dit potentiële risico's met zich mee die medische professionals moeten overwegen. De therapeut plaatst speciale cups op de huid om zuigkracht te creëren, wat blauwe plekken, huidirritatie en licht ongemak kan veroorzaken. In sommige gevallen kan een onjuiste techniek of overmatige zuigkracht grote zenuwvezels aantasten, wat leidt tot langdurige gevoeligheid of pijn.

Een punt van zorg is de mogelijkheid om infecties te verspreiden, vooral als er geen wegwerpbekers worden gebruikt of als er onvoldoende sanitaire voorzieningen zijn. Bij natte cupping wordt bloed afgenomen en kunnen ook ziekteverwekkers worden geïntroduceerd als geen steriele procedures worden gevolgd. Cupping kan de lymfedrainage beïnvloeden, wat mogelijk de immuunfunctie aantast, vooral bij personen met een verzwakt immuunsysteem.

Sommige artsen kunnen waarschuwen tegen het gebruik ervan bij patiënten met orgaanfalen of ernstige aandoeningen. Hoewel cupping vaak wordt gebruikt om pijn te verminderen, kan cupping ontstekingsstoffen veroorzaken, wat leidt tot onbedoelde bijwerkingen. Voorzichtigheid is ook geboden bij het combineren van cupping met elektrische stimulatie tijdens de behandeling om overmatige belasting van het zenuwstelsel te voorkomen.

Wie zou geen cupping-therapie moeten ondergaan?

Bepaalde personen moeten cupping vermijden vanwege mogelijke risico's en contra-indicaties. Zorgverleners moeten de medische geschiedenis van een patiënt beoordelen voordat ze deze therapie aanbevelen. Mensen met bloedingsstoornissen, bloedstollingsproblemen of mensen die anticoagulantia gebruiken, kunnen overmatige blauwe plekken of langdurige genezing ervaren.

Patiënten met huidinfecties, open wonden of ernstige huidaandoeningen moeten ook cupping vermijden, omdat het afzuigen van glazen bekers de irritatie kan verergeren of tot infecties kan leiden. Personen met orgaanfalen, ernstige cardiovasculaire aandoeningen of een verzwakt immuunsysteem reageren mogelijk niet goed op cupping, wat het lichaam meer zou kunnen belasten.

Psychiatrische patiënten die stemmingsverbeteraars gebruiken of personen met een extreme gevoeligheid voor pijn dienen een professional te raadplegen alvorens een behandeling te ondergaan. Hoewel cupping vaak wordt gebruikt om pijn te verzachten, is het misschien niet geschikt voor mensen met neurologische aandoeningen die de pijnperceptie beïnvloeden. Een goede screening door getrainde professionals is essentieel om de veiligheid van de patiënt te waarborgen.

Belangrijkste afhaalrestaurants

Cupping-therapie blijft een veelgebruikte traditionele en complementaire geneeswijze, die potentiële voordelen biedt voor pijnverlichting, verbeterde doorbloeding en spierherstel. Hoewel veel zorgverleners het in de klinische praktijk integreren, is het van cruciaal belang om de verschillende cupping-technieken, voordelen en risico's te begrijpen voor een veilige toepassing.

Ondanks de effectiviteit bij de behandeling van chronische pijn en aandoeningen van het bewegingsapparaat, is cupping-therapie niet voor iedereen geschikt. Zorgverleners moeten de geschiktheid van de patiënt beoordelen, rekening houdend met contra-indicaties zoals bloedaandoeningen, huidaandoeningen en orgaanfalen. Goede hygiëne is essentieel om infecties te voorkomen, vooral bij natcupping-therapie.

Cupping kan een waardevolle aanvulling zijn op strategieën voor pijnbestrijding, mits correct uitgevoerd. Het kan patiënten met aandoeningen zoals nekpijn, migraine en spierspanning helpen, terwijl de mogelijke risico's worden geminimaliseerd.

Referenties

Al-Bedah, A.M.N., Elsubai, I.S., Qureshi, N.A., Aboushanab, T.S., Ali, G.I.M., El-Olemy, A.T., Khalil, M.K., & Alqaed, M.S. (2019). Het medische perspectief van cupping-therapie: effecten en werkingsmechanismen. Tijdschrift voor traditionele en complementaire geneeskunde, 9(2), 90—97. https://doi.org/10.1016/j.jtcme.2018.03.003

Furhad, S., & Bokhari, A.A. (2019, 11 februari). Cupping-therapie. Uitgeverij StatPearls. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK538253/

Pesut, S. (2021, 18 februari). Dry cupping-therapie: helpt het echt? Universitaire ziekenhuizen. https://www.uhhospitals.org/blog/articles/2021/02/dry-cupping-therapy-does-it-really-help

Rahman, H.S., Ahmad, G.A., Mustapha, B., Al-Rawi, H.A., Hussein, R.H., Amin, K., Othman, H.H., & Abdullah, R. (2020). Wet cupping-therapie verbetert de pijn bij patiënten met hyperlipidemie, hypertensie en diabetes: een gecontroleerd klinisch onderzoek. Internationaal tijdschrift voor chirurgie Open, 26, 10—15. https://doi.org/10.1016/j.ijso.2020.07.003

Zhang, Z., Pasapula, M., Wang, Z.Q., Edwards, K.L., & Norris, A. (2024). De effectiviteit van cupping-therapie bij lage rugpijn: een systematische review en meta-analyse van gerandomiseerde controleonderzoeken. Aanvullende therapieën in de geneeskunde, 76, artikel 103013. https://doi.org/10.1016/j.ctim.2024.103013