Wat is urineretentie?
Urineretentie is een aandoening waarbij de blaas de inhoud niet volledig kan legen. Het kan optreden als gevolg van verschillende onderliggende oorzaken, zoals zenuwbeschadiging, prostaatvergroting of bijwerkingen van medicijnen.
Er zijn twee hoofdtypen urineretentie: acuut en chronisch.
- Acute urineretentie: Acute urineretentie treedt plotseling op en vereist onmiddellijke medische hulp. Het kan worden veroorzaakt door fysieke obstructies in de urinewegen, zoals nierstenen of een vergrote prostaat die op de urethra drukt. Zwakte van de blaasspieren of zenuwbeschadiging kunnen ook bijdragen aan acute urineretentie.
- Chronische urineretentie: Chronische urineretentie is een langdurige aandoening waarbij de blaas niet volledig wordt geleegd bij elke urinering. Dit kan worden veroorzaakt door onderliggende aandoeningen zoals diabetes, multiple sclerose of ruggenmergletsel. In sommige gevallen is er mogelijk geen aanwijsbare oorzaak voor chronische urineretentie.
De behandeling van urineretentie is afhankelijk van de onderliggende oorzaak en de ernst van de aandoening. In acute gevallen moet mogelijk een katheter worden ingebracht om urine uit de blaas af te voeren totdat de obstructie is verdwenen. Voor chronische gevallen kan de behandeling bestaan uit medicatie om de blaasspieren te ontspannen of een operatie om eventuele fysieke obstructies te verlichten.
Urineretentie versus urineweginfectie (UTI)
Urineretentie en urineweginfecties (UTI's) zijn twee veel voorkomende urologische aandoeningen die zowel bij mannen als bij vrouwen kunnen voorkomen. Hoewel ze bepaalde symptomen kunnen hebben, zijn deze twee aandoeningen verschillend en vereisen ze verschillende behandelmethoden.
Zoals vermeld, treedt urineretentie op wanneer een persoon moeite heeft om zijn blaas volledig of helemaal leeg te maken. Deze aandoening kan het gevolg zijn van een breed scala aan problemen, zoals een obstructie in de urinewegen of zenuwbeschadiging die de blaasfunctie aantast.
Aan de andere kant wordt een urineweginfectie veroorzaakt doordat bacteriën de urinewegen binnendringen en zich vermenigvuldigen, wat resulteert in een infectie. De meest voorkomende oorzaak van urineweginfecties zijn bacteriën uit het spijsverteringskanaal die via de urethra binnenkomen en de blaas of nieren bereiken.
In gevallen van urineretentie kunnen personen onvolledige lediging van de blaas ervaren, wat leidt tot het gevoel van een overvolle blaas. Symptomen kunnen ook zijn: ongemak in de onderbuik en urinaire urgentie, omdat de blaas moeite heeft om goed te functioneren. Een blaasscan kan een nuttig diagnostisch hulpmiddel zijn om de hoeveelheid urine vast te stellen die wordt vastgehouden na pogingen om te plassen, zodat zorgverleners kunnen bepalen in welke mate de urine wordt vastgehouden.
Omgekeerd hebben mensen met een urineweginfectie vaak last van symptomen zoals een branderig gevoel tijdens het plassen en een verhoogde aandrang om te plassen, naast frequent urineren in kleine hoeveelheden. Effectieve behandeling van beide aandoeningen kan gepaard gaan met aanpassingen van de levensstijl. Voldoende vochtinname is cruciaal, omdat dit kan helpen de urinewegen weg te spoelen in het geval van een urineweginfectie, terwijl bekkenbodemoefeningen de symptomen van stress-urine-incontinentie of aandrangurine-incontinentie kunnen verlichten.
