Wat is een lichamelijk onderzoek?
Een lichamelijk onderzoek is een cruciaal onderdeel van patiëntbeoordeling en medische zorg. Het houdt in dat een zorgverlener systematisch de lichaamssystemen van een patiënt evalueert om objectieve gegevens te verzamelen over hun gezondheidsstatus en de gezondheidsstatus van de patiënt. Een lichamelijk onderzoek heeft tot doel eventuele tekenen van ziekte, letsel of afwijking te identificeren die mogelijk verder onderzoek of behandeling vereisen (Garibaldi & Elder, 2021).
De zorgverlener gebruikt verschillende technieken om de algehele gezondheid van de patiënt en specifieke lichaamssystemen te beoordelen tijdens een lichamelijk onderzoek. Deze informatie helpt ook bij het bepalen van het behandelplan van de patiënt.
Verschillende onderdelen van een lichamelijk onderzoek
Een lichamelijk onderzoek is een uitgebreide beoordeling van de gezondheid van een patiënt. Hier volgt een overzicht van de kritieke componenten:
- Vitale functies: Bloeddruk, hartslag, ademhalingsfrequentie en temperatuur vormen een basisbeoordeling van de gezondheid.
- Lichamelijke verschijning en mentale toestand: Dit omvat het observeren van stemming, affect en communicatievermogen.
- Huid, haar en nagels: Onderzocht op kleur, textuur, vocht en afwijkingen zoals uitslag of letsels.
- Hoofd, ogen, oren, neus en keel (HEENT): Controleert het hoofd op trauma, gezichtsscherpte, oren, neus, keel en mondgezondheid.
- Hals en lymfeklieren: Gepalpeerd voor gevoeligheid, stijfheid of vergrote lymfeklieren. De schildklier wordt ook beoordeeld.
- Borst en longen: De borstwand wordt geïnspecteerd op symmetrie en tekenen van misvorming. De longen worden geausculteerd voor ademgeluiden.
- Cardiovasculair systeem: De pulsen worden gecontroleerd op snelheid, ritme en kwaliteit, en er wordt naar het hart geluisterd op abnormale geluiden.
- Buik: Geïnspecteerd op contouren, symmetrie en massa's. Darmgeluiden worden geausculteerd en de buik wordt gepalpeerd voor gevoeligheid of massa. De lever en milt worden beoordeeld.
- Musculoskeletaal systeem: De spierkracht, het normale looppatroon, de tonus en de symmetrie van de bovenste en onderste ledematen worden geëvalueerd. Het bewegingsbereik van grote gewrichten wordt beoordeeld op beperkingen, pijn of crepitus. De wervelkolom wordt geïnspecteerd op afwijkingen. Het looppatroon en het vermogen om dagelijkse activiteiten uit te voeren worden geobserveerd.
- Neurologisch onderzoek: Hersenzenuwen, motorische functies, sensorische functies en reflexen worden getest. Coördinatie, balans en fijne motoriek worden beoordeeld op afwijkingen.










